نادیده گرفتن میراث طبیعی و معنوی گیلان در قطع درختان امامزاده هاشم (ع) رشت

قطع درختان کهنسال امامزاده هاشم، نمونه‌ای از بی‌توجه به ابعاد فرهنگی، زیست‌محیطی و اجتماعی است.

قطع درختان امامزاده هاشم (ع) رشت

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا، اقدام اخیر اداره اوقاف در قطع درختان قدیمی امامزاده هاشم (ع) رشت، ضربه‌ای است به حافظه تاریخی، هویت معنوی منطقه و سنتی دیرینه که درختان را نگهبانان اماکن متبرک می‌دانست. این سنت ریشه‌دار که کاشت درخت در اطراف امامزاده‌ها و آرامستان‌ها را ترویج می‌کرد، امروزه در حال نابودی است.

درختان کهنسال امامزاده‌ها، نگهبانان خاطرات جمعی، نماد استمرار زندگی و جزئی از هویت مقدس این مکان‌ها هستند. در فرهنگ عمومی، درختان کهنسال آرامستان‌ها و امامزاده‌ها از احترام خاصی برخوردارند و مردم به آنان به دیده تبرک می‌نگرند، تا جایی که در بسیاری نقاط، کاشت درخت به جای سایبان‌های آهنی برای قبور، یک سنت پسندیده تلقی می‌شود. قطع این درختان، به معنای محو بخشی از حافظه تاریخی و گسست پیوند نسل‌ها با این مکان‌های معنوی است.

شواهد و گزارش‌های میدانی، ضرورت فوری قطع این درختان را زیر سوال برده و انگیزه‌های پشت پرده را آشکار می‌سازد:

کارشناسان محیط‌زیست و متخصصان منابع طبیعی در برخی رسانه‌ها تاکید کرده‌اند که درختان قطع‌شده خطرآفرین نبوده و در صورت نیاز، قابلیت ایمن‌سازی داشته‌اند.

علاوه بر این، درخواست اولیه اوقاف برای قطع ۲۴ درخت بوده، اما منابع طبیعی استان گیلان تنها برای ۹ اصله درخت مجوز صادر کرده بود. این اختلاف فاحش در آمار، سوالات جدی درباره گستردگی عملیات ایجاد می‌کند.

برخی از اهالی و فعالان محلی معتقدند هدف واقعی، توسعه فضای سنگفرش و عملیات عمرانی در حرم بوده، نه ایمن‌سازی. در مدیریت درختان کهنسال، قطع کردن آخرین گزینه است. راه‌حل‌هایی مانند هرس اصولی، مهاربندی، کابل‌کشی و اصلاح بستر ریشه می‌توانست این سرمایه‌های طبیعی را حفظ کند.

این اقدام، بر آتش بی‌اعتمادی دیرینه مردم محلی به اداره اوقاف دمیده است. تعارض منافع سال‌های اخیر در ثبت املاک مردم و همچنین فروش برخی قبور در همین امامزاده زمینه ذهنی منفی مردم نسبت به مدیریت این آستان و اوقاف رشت است. قطع درختان قدیمی در چنین بستر حساسی می‌تواند به افزایش تنش‌های اجتماعی منجر شود.

قطع درختان کهنسال امامزاده هاشم، نمونه‌ای از بی‌توجه به ابعاد فرهنگی، زیست‌محیطی و اجتماعی است. این عمل با سنت دیرینه احترام به درخت در اماکن مقدس در تضاد است و حق نسل‌های آینده را برای برخورداری از این میراث طبیعی-معنوی نادیده می‌گیرد. لازم است دستگاه‌های نظارتی و قضایی به صورت شفاف در این پرونده ورود کرده و از ادامه روندی که به قیمت نابودی هویت تاریخی و طبیعی استان گیلان تمام می‌شود، جلوگیری کنند./گیلان پرس