افشاگری معاون اول درباره دولت دهم/نام بردن خاتمی بعنوان رئیس جمهور

به گزارش دیارمیرزا : در سخنان خود وقتی میخواست به سیاستهای رییس جمهور در حوزه فرهنگ و هنر اشاره کند، بجای نام بردن از آقای روحانی، چندین بار بدون آنکه خود متوجه شود از سید محمد خاتمی به عنوان رییس جمهور نام برد.

به گزارش دیارمیرزا : اسحاق جهانگیری معاون اول رییس جمهور که عصر امروز برای معارفه علی جنتی وزیر جدید فرهنگ و ارشاد اسلامی به تالار وحدت رفته بود، در سخنان خود وقتی میخواست به سیاستهای رییس جمهور در حوزه فرهنگ و هنر اشاره کند، بجای نام بردن از آقای روحانی، چندین بار بدون آنکه خود متوجه شود از سید محمد خاتمی به عنوان رییس جمهور نام برد.

معاون اول رییس جمهور وقتی با تعجب و تذکر حاضران در جلسه مواجه شد، خود نیز تبسمی کرد و در توضیح این اشتباه گفت که من ۸ سال وزیر آقای خاتمی بودم و ۸ سال پس از آن نیز با ایشان همراه بودم و برای همین نام ایشان بر زبانم جاری است.
،وی سپس ادامه داد که رابطه آقای خاتمی با شما اهالی فرهنگ و هنر رابطه ای تنگاتنگ بوده است و به میان آمدن نام وی در اینجا خیلی بی ربط و دلیل نیست.
معاون اول دولت یازدهم در ادامه سخنانش به عدم حضور حسینی وزیر سابق ارشاد در این مراسم اشاره کرد و گفت: دوست داشتیم که ایشان هم اینجا حضور میداشت.
وی سپس توضیح داد که در همین مدت که از دولت گذشته متوجه شدیم که دولت قبل امکانات ویژه و بی سابقه ای را به حدود ۳۰ نفر از اعضای کابینه و نزدیکان داده است که این بذل و بخشش در دیگر دولتها بی سابقه است. البته به ۳ ، ۴ نفر هم این امکانات را نداده اند که یکی از آنها آقای حسینی است و گویا ایشان در مقابل درخواستها و توقعات و انتظارات آنها مقاومت کرده و به همین دلیل از آن امکانات ویژه محروم مانده اند.
سخنان محمود دعایی رییس موسسه اطلاعات هم فضای جالبی را به مراسم بخشید. وی با اشاره به سخنان سخنرانان پیش از خود که یکی تئاتر و دیگری موسیقی را مظلوم خوانده بود اشاره کرد و گفت: یکی از قواعد شرعی این است که اگر عملی را در مقابل امام معصوم و یا جانشین وی انجام دهی و او تو را منع نکند، آن عمل بدور از اشکال و مشروع است.
دعایی ادامه داد: زمانی یک گروه موسیقی نزد امام خمینی(ره) با انواع سازها به اجرای یک تصنیف پرداختند و امام هم تا به آخر به آن گوش کرد و هیچ انتقادی هم نداشت.
دعایی در این لحظات با چشمانی پر از اشک و با لحنی آمیخته به گریه شعری را با مضمون برداشتن فاصله ها خواند و با انتقاد از کسانی که با تنگ نظری هنر و موسیقی را به انزوا کشانده اند اظهار امیدواری کرد فاصله ایجاد شده میان هنرمندان و دولت از میان برود.
Share