آبروداری روئینگ و قایقرانی برای ورزش گیلان در بازی‌های ناگویا
بخش عمده موفقیت گیلانی‌ها در ناگویا به قایقرانی و روئینگ بازمی‌گردد؛ جایی که هنگامه کامیاب و امیرحسین محمودپور به نقره رسیدند و علی آقامیرزایی و پیمان قویدل برنز گرفتند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا، بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا برای کاروان ورزشی ایران با کسب جایگاه ششم به پایان رسید؛ نتیجه‌ای که در مجموع می‌تواند قابل توجه ارزیابی شود، اما وقتی عملکرد استان‌ها را جداگانه بررسی می‌کنیم، وضعیت گیلان چندان رضایت‌بخش نیست. استانی که همواره در رشته‌هایی مانند تکواندو، کاراته، شمشیراندازی، تیراندازی و برخی رشته‌های توپی ورزشکاران مستعد داشته، در این دوره نتوانست سهمی از مدال‌های کاروان ایران را به خود اختصاص دهد.
بر اساس فهرست اعلام‌شده، زینب طوماری در تیراندازی، هنگامه کامیاب، امیرحسین محمودپور، هانیه خرسند در رویینگ، حمیرا برزگر مربی رویینگ، علی آقامیرزایی، پیمان قویدل، تانیا کارگرپور، الناز شفیعیان در قایقرانی، سید یحیی حاج سیدمحمدی بعنوان داور کبدی، حسین قبله‌نما در ووشو، مهدی جعفری در فوتبال، طاها کارگرپور در شمشیربازی، آرش بصارتدار مربی تیم ملی قایقرانی، محمد رهبری مربی شمشیربازی و شمیم نوری در بسکتبال ۳نفره نمایندگان ورزش گیلان حاضر در این دوره از بازی‌های آسیایی هستند.
اگر معیار را مدال‌آوری قرار دهیم، بخش عمده موفقیت گیلانی‌ها در ناگویا به قایقرانی و روئینگ بازمی‌گردد؛ جایی که هنگامه کامیاب در تیمی به مدال نقره رسید و امیرحسین محمودپور نیز در روئینگ انفرادی نقره گرفت. در کایاک نیز علی آقامیرزایی و پیمان قویدل به مدال برنز رسیدند. به این ترتیب، می‌توان گفت قایقرانی و روئینگ عملاً ستون اصلی مدال‌آوری گیلان در این دوره از بازی‌ها بوده است.
همچنین مهدی حاجی‌موسایی تکواندوکار شایسته صومعه‌سرایی به مدال نقره رسید، هرچند از گیلان در رقابتها حضور پیدا نکرده بود و نماینده تهران بود.
از سوی دیگر، حضور تعدادی از ورزشکاران گیلانی در رشته‌های مختلف، الزاماً به معنای برخورداری از یک “نجیره کامل استعدادیابی تا قهرمانی” نیست. زینب طوماری در تیراندازی از مرحله مقدماتی کنار رفت، حسین قبله‌نما در ووشو تالو چهارم شد، تیم روئینگ بانوان با ترکیب هانیه خورسند و سارا فخری چهارم شد و تیم کایاک بانوان با حضور الناز شفیعیان نیز به مقام پنجم رسید. این نتایج نشان می‌دهد که فاصله میان «حضور در بازی‌های آسیایی» و «قرار گرفتن روی سکو» همچنان برای بسیاری از ورزشکاران گیلانی وجود دارد.
عملکرد روئینگ و قایقرانی گیلان در ناگویا نشان داد که سرمایه‌گذاری مستمر روی یک رشته می‌تواند نتیجه بدهد. این رشته ها توانستند سهم قابل توجهی از مدال‌های گیلانی‌ها را به خود اختصاص دهد و حتی ورزشکارانی را تا مرز مدال‌های بیشتر پیش ببرد.
بنابراین شاید به جای پراکنده‌کاری، لازم باشد ورزش گیلان چند رشته دارای ظرفیت واقعی را به عنوان رشته‌های هدف و قطب‌های قهرمانی استان تعریف کند و برای آنها برنامه چندساله داشته باشد.
شاید به قول استاندار گیلان اینبار باید رو به دریا زندگی کنیم. گیلان در کنار ظرفیت انسانی، از مزیت‌های طبیعی کم‌نظیری برای توسعه برخی رشته‌ها برخوردار است؛ از آب و دریا گرفته تا فضای مناسب برای رشته‌های مختلف. موفقیت قایقرانان می‌تواند نشان دهد که اگر این ظرفیت‌ها با مدیریت، زیرساخت و سرمایه‌گذاری درست همراه شوند، می‌توان از آنها مدال آسیایی و حتی جهانی گرفت.
دیدگاه