تمایل بالای پشه آئدس به خونخواری از انسان | آئدس توانایی بالایی در سازگاری با محیطهای انسانی دارد
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی گیلان و مرجع علمی برنامه مراقبت از آئدس در استان، با تأکید بر اهمیت کنترل پشه مهاجم آئدس، گفت: این گونه به دلیل انتقال بیماریهای خطرناکی همچون تب دنگی و تب زرد، یکی از مهمترین تهدیدهای بهداشتی جهان محسوب میشود و پیشگیری از گسترش آن باید در اولویت مسئولان قرار گیرد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا، دکتر شهیاد آذری حمیدیان، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی گیلان صبح امروز چهارشنبه در جمع اصحاب رسانه اظهار کرد: نخستین شناسایی پشه آئدس در گیلان در سال ۱۴۰۲ مسئولیت سنگینی را بر دوش مجموعه سلامت استان گذاشت، زیرا از همان ابتدا مشخص بود که حضور این گونه مهاجم میتواند پیامدهای قابل توجهی در حوزه سلامت و اقتصاد به همراه داشته باشد.
وی با بیان اینکه اطلاعرسانی درباره این موضوع باید همراه با آگاهیبخشی و به دور از ایجاد نگرانی در جامعه باشد، افزود: مردم باید نسبت به خطرات این پشه آگاه شوند، اما این آگاهی نباید به تشویش اذهان عمومی منجر شود؛ بلکه لازم است واقعیتها با رویکردی علمی و منطقی برای جامعه تبیین شود.
مرجع علمی برنامه مراقبت از آئدس در گیلان با اشاره به منشأ این گونه مهاجم گفت: پشه آئدس از جنوب آسیا منشأ گرفته و از دهه ۱۹۷۰ میلادی از طریق تجارت لاستیکهای مستعمل به اروپا راه یافت. این گونه طی حدود پنج دهه در پنج قاره جهان گسترش یافته و به یکی از موفقترین گونههای مهاجم تبدیل شده است.
حمیدیان با بیان اینکه حضور این پشه در ایران نیز قابل پیشبینی بود، تصریح کرد: آئدس توانایی بالایی در سازگاری با محیطهای انسانی دارد و در مناطقی که جمعیت انسانی حضور دارد، بهراحتی مستقر میشود. ویژگی مهم این گونه، تمایل بالای آن به خونخواری از انسان است؛ بهگونهای که بیش از ۶۰ درصد و در برخی مناطق جنوب کشور بیش از ۹۰ درصد خونخواری آن از انسان انجام میشود و همین موضوع نقش آن را در انتقال بیماریها پررنگتر میکند.
وی ادامه داد: تنها پشههای ماده خونخواری میکنند و انتقال بیماری نیز از طریق همین پشهها صورت میگیرد. هرچه میزان تغذیه این حشره از خون انسان بیشتر باشد، احتمال انتقال عوامل بیماریزا نیز افزایش خواهد یافت.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی گیلان با اشاره به بیماریهای قابل انتقال توسط آئدس خاطرنشان کرد: تب دنگی، تب زرد و برخی بیماریهای ویروسی دیگر از جمله بیماریهایی هستند که توسط این پشه منتقل میشوند و چالش اصلی آن است که بسیاری از این بیماریها درمان اختصاصی یا واکسن در دسترس ندارند؛ موضوعی که مدیریت و کنترل آنها را دشوارتر میکند.
وی هشدار داد: در صورت گسترش این بیماریها در استانهای شمالی، علاوه بر نظام سلامت، بخشهای اقتصادی و اجتماعی نیز تحت تأثیر قرار خواهند گرفت؛ از این رو لازم است دستگاههای اجرایی و مدیریت شهری اهمیت موضوع را بهدرستی درک کرده و اقدامات پیشگیرانه را در اولویت قرار دهند.
حمیدیان با تأکید بر اینکه پیشگیری مؤثرتر و کمهزینهتر از مقابله با بحران است، گفت: اگر امروز اقدامات علمی و اصولی برای کنترل این پشه انجام شود، میتوان از افزایش بار بیماریها در آینده جلوگیری کرد و مانع تکرار تجربههای تلخ برخی کشورها در مواجهه با تب دنگی شد.
وی همچنین با اشاره به کاربرد صحیح اصطلاحات علمی در حوزه حشرهشناسی، اظهار کرد: در مورد پشهها، کنهها و سایر بندپایان خونخوار، اصطلاح «گزش» صحیح است، زیرا این حشرات با قطعات دهانی خود خونخواری میکنند؛ در حالی که «نیش زدن» به جانورانی مانند زنبور و عقرب اطلاق میشود که از طریق اندام ویژه، زهر را به بدن تزریق میکنند.
دیدگاه