عیسی احمدی تماجانی
مرز باریک اما تعیینکننده؛ از «کف استاندارد» تا «اوج کیفیت»
روز ملی کیفیت، فرصتی است تا یادآوری کنیم برای حضور موفق در بازارهای داخلی و عرصههای صادراتی، اتکا به نشان استاندارد بهتنهایی کافی نیست.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا، عیسی احمدی تماجانی، کارشناس ارشد مدیریت رسانه و فعال حوزه روابط عمومی بهمناسبت ۱۸ آبان، روز ملی کیفیت در یادداشتی نوشت:
در تقویم رسمی کشور، ۱۸ آبانماه به نام «روز ملی کیفیت» نامگذاری شده است؛ روزی برای بازخوانی مفاهیمی که هر روز در ادبیات تولید، تجارت و مصرف با آنها روبهرو هستیم، اما گاه مرزهای مفهومی آنها در سایه یکدیگر کمرنگ میشود. یکی از رایجترین این همپوشانیها، یکی انگاشتن «استاندارد» و «کیفیت» است؛ در حالی که شناخت دقیق مرز میان این دو، نقطه آغازین تحول در نگاه صنعتی و بازارمحور ماست.
استاندارد؛ شرط لازم و نقطه ورود
محصول استاندارد محصولی است که حداقل الزامات فنی، ایمنی، بهداشتی و عملکردیِ مصوب در چارچوبهای ملی یا بینالمللی را احراز کرده باشد. استاندارد در حقیقت کف مطالبات جامعه و قانونگذار از تولیدکننده است؛ مجوزی قانونی برای ورود به بازار و ضمانتی برای آنکه محصول به سلامت، جان یا محیطزیست مصرفکننده آسیبی نرساند.
اما آیا محصول استاندارد لزوماً بهترین انتخاب است؟ پاسخ منفی است. استاندارد تضمینکننده «سلامت و حداقل کارایی» است، نه الزاماً خالق «تمایز، برتری و اشتیاق در مشتری».
کیفیت؛ شرط کافی و نقطه تمایز
در نقطه مقابل، «محصول باکیفیت» افقی فراتر از مرزهای الزامی استاندارد را هدف میگیرد. کیفیت یعنی حرکت از انطباق صرف با مشخصات فنی بهسوی انطباق با نیازها، احساسات و انتظارات متغیر مشتری.
یک کالای باکیفیت، الزامات استاندارد را بهعنوان پایه و بنیان پذیرفته، اما هنر خود را در دوام بالاتر، طراحی چشمنواز، کاربری سادهتر، قیمت منصفانه و خدمات پس از فروش پاسخگو نشان میدهد. استاندارد ممکن است عدم نارضایتی ایجاد کند، اما کیفیت به دنبال خلق رضایت عمیق و وفاداری است.
مرز کجاست؟
مرز بین استاندارد و کیفیت، همان فاصله میان تکلیف و تعالی است:
-استاندارد به زمان حال و دستورالعملها نگاه میکند؛ کیفیت به چشمانداز آینده و صدای مشتری گوش میسپارد.
– رعایت استاندارد، محصول را مجاز میکند، اما دستیابی به کیفیت، آن را محبوب و پایدار میسازد.
– استاندارد خط پایانِ بازرسیهاست، اما کیفیت، خط آغاز رقابت در بازارهای پویا است.
روز ملی کیفیت، فرصتی است تا یادآوری کنیم برای حضور موفق در بازارهای داخلی و عرصههای صادراتی، اتکا به نشان استاندارد بهتنهایی کافی نیست؛ نشان استاندارد گذرنامه ورود به میدان رقابت است، اما مدال پیروزی تنها به نامآورانی تعلق میگیرد که زبان کیفیت و احترام به سلیقه مصرفکننده را بهدرستی دریافتهاند. ۱۸ آبان را میتوان روز دعوت به عبور از «کف استاندارد» بهسوی «قله کیفیت» دانست.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید!