دلنوشته ای از مهندس سینا مقدادی

رشت را باید زندگی کرد

دلنوشته ای از مهندس سینا مقدادی برای شهر رشت

شهر من
آرزو دارم
لبخندهای ناگهانی و بی وقفه را
وقتی که دل عاجز می شود
از تکرار روزها و شب های پر از بغض تو

آرزو دارم
غرق در شادی شود
آنکه بخواهد اندوه را مهمان ناخوانده ی دلت کند
تا از یاد ببرد دشمنی ها و نفرت را

آرزو دارم
در پس تمامی نرسیدن ها، نداشتن ها
از یاد نبری رویاهای قشنگت را
که هر تمام شدنی
به معنای پایان زندگی نیست …

در پس آرزوهایم
هر لحظه ای که به تو فکر میکنم خدا را هزاران بار شاکرم
از مهری که به من داشت، تا ذره ذره وجودم از تو باشد و
خاطرات شیرین تمام دوران زندگی ام در تو سپری شود
هرگز توان فراموشی ات را نداشته و ندارم…
آخر دوست داشتن رسم اول با معرفت بودن است و من آن را از تو آموختم…

شهر زیبای من،
تو را
به حرمت
مردمان کم یابت
خاک پاکت
هوای نابت
به صفای باران های نقره ای ات
به خنکای نسیم بهاری ات
به طراوت بازار تاریخی ات

و به زیبایی
قدم زدن در کوچه پس کوچه هایت

برای هویتی
که به من دادی

دوستت دارم

هر روز و هر ثانیه مرور میکنم این جمله را
که تو را باید زندگی کرد…
آری،
آری…
رشت را باید زندگی کرد…
رشت را باید زندگی کرد…

دلنوشته ای از مهندس سینا مقدادی برای شهر رشت

دیدگاه‌ها

۰ دیدگاه

هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید!

دیارمیرزا نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد، منتشر نخواهد کرد.
  • از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد.
  • لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید.
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
  • در صورت وارد کردن ایمیل خود، پس از تعیین تکلیف نظر موضوع به اطلاع شما خواهد رسید.

دیدگاه خود را بنویسید

اخبار ویژه