نبایدبه افراد فوری انگ غیرخودی بودن زد

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا علی لاریجانی گفت:اینکه در صحنه بین‌المللی وجود وحدت در داخل کشور احساس شود، مهم است. البته این وحدت نمی‌تواند وحدت گورستانی باشد و وحدت باید در عین کثرت باشد تا پایدار بماند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا در آخرین روز از اولین ماه زمستان و آغاز اجرای توافق هسته‌ای ژنو از سوی ایران و گروه ۱+۵، علی لاریجانی، رییس مجلس شورای اسلامی میهمان خبرگزاری ایسنا شد تا هم از نزدیک در جریان فعالیت‌های خبری این رسانه قرار گیرد و هم در فرصتی به سوالات خبرنگاران ایسنا پاسخ دهد.

متن کامل گفت‌وگوی تفصیلی  با علی لاریجانی به شرح زیر است:

با توجه به آغاز اجرای توافق ژنو، برخی این توافق را مهم‌ترین دستاورد دولت یازدهم می‌دانند، به نظر شما چقدر درباره این موضوع توافق نظر و اجماع وجود دارد؟ با توجه به اینکه شما در دوره‌ای مسئول تیم مذاکره‌کننده هسته‌یی بودید، آیا این امکان وجود نداشت که پیش از این که ایران هزینه‌های زیادی در عرصه بین‌المللی پرداخت کند این توافق حاصل شود؟

larijani-13 (4)مساله هسته‌یی در ایران خیلی وضع سرراستی ندارد که پاسخ‌های کوتاه داشته باشد. این موضوع یک دوره پرفراز و نشیبی را طی کرده و در بسیاری زمینه‌ها غربی‌ها تعهدات‌شان را زیر پا گذاشته‌اند. باید به این نکته توجه کرد که سهم آنها از مساله‌سازی از ابتدا تا امروز زیاد بوده است؛ یعنی از ابتدای طرح پرونده هسته‌یی ایران با نوعی ماجراجویی غربی‌ها مواجه شدیم. خیلی اوقات ممکن بود این مساله از طریق مذاکرات سیاسی حل شود، ولی آنها به تعهدات‌شان عمل نکردند. از جمله مذاکرات با سه کشور اروپایی که ایران در این زمینه با حسن نظر به مذاکرات توجه و به نوعی اعتماد کرد، ولی آنها بعد از دو سال مذاکره عملا به تعهدشان عمل نکردند و همین امر باعث شد در انتهای دوره آقای خاتمی این مساله مطرح شود که بعد از دو سال که شما تعهد کردید مساله را حل کنید و ایران صاحب فناوری هسته‌یی شود کاری انجام ندادید. بعد از مذاکرات پاریس که بنا بود یک آبجکتیو گارانتی مطرح شود اما آنها این را مطرح نکردند و پیشنهادات دیگری دادند؛ یعنی آنها عملا به تعهدشان عمل نکردند؛ بعد هم در دوره‌ای باز آنها خرابکاری می‌کردند.

زمانی هم با آقای سولانا به نتایجی نزدیک شده بودیم که جنگ ۳۳ روزه رخ داد و قطعنامه‌ای صادر کردند، اما معلوم نشد ربط مساله هسته‌یی ما به جنگ ۳۳ روزه چه بود. معلوم است که در کل مساله آنها صرفا مساله هسته‌یی نیست و چیز بزرگتری است، اما به هر حال همان زمان آقای سولانا با من تماس گرفت و گفت خرابکاران کار خود را کردند و من عذرخواهی می‌کنم. به هر حال این هم نمونه‌های دیگری از این خرابکاری آنهاست. آنها با این رفتارشان قصد داشتند که ایران را منصرف کنند.

 

البته در داخل هم گاهی می‌توانستند دقیق‌تر عمل کنند. من این را نفی نمی‌کنم که فرصت‌هایی داخل وجود داشت که می‌شد بهانه را از دست آنها گرفت. البته اکنون در شرایط متفاوتی هستیم، آنها قدری زحمت بیشتری برای ما ایجاد کرده‌اند، ولی کاری از پیش نبرده‌اند؛ زیرا ایران حالا صاحب فناوری صلح‌آمیز هسته‌یی شده و در این مرحله باید دقت بیشتری صورت گیرد. ما به جای اینکه این ریزکاری‌ها را در گذشته جستجو کنیم باید حواس‌مان برای آینده جمع باشد، صحنه را دقیق ببینیم، از ظرفیت موجود درست استفاده کنیم و تلاش کنیم منافع ملی کشور به خوبی حفظ شود.

 

بعد از توافق هسته‌ای، اظهارنظرهایی تندروانه‌ای از سوی برخی طیف‌های سیاسی مشاهده می‌شود، فکر می‌کنید در شرایط فعلی با توجه به تغییر دولت راهکاری برای جلوگیری از این تندروی‌ها و انعکاس اجماع داخلی به بیرون وجود دارد؟

 

باید توجه کرد که موضوع اینقدر پیچیدگی دارد که نباید جلوی دهان‌ها را گرفت بلکه باید بگذاریم این فرصت وجود داشته باشد تا اظهارات مختلف را بشنویم. شاید در لابه‌لای همین اظهارنظرهای مختلف نکاتی وجود داشته باشد که کمک کند؛ البته نباید در این زمینه غرض‌آلود حرف زد؛ زیرا مساله این قدر خودش از نظر محتوا سنگین است که باید شاخک‌های ذهنی کاملا روی محتوا و به صورت تکنیکی متمرکز شود، اما برای گفت‌وگو هم باید مجالی داده شود.

مگر در کنگره و پارلمان آمریکا بحث‌های مختلف وجود ندارد؟ در ایران هم باید آرای مختلف وجود داشته باشد که هست، این خود فرصت‌هایی را هم به وجود می‌آورد. من