دیارمیرزا گزارش می دهد

دیار میرزا غرق در ماتم حسین(ع) است

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا همزمان با تاسوعای حسینی(ع) گیلان غرق در ماتم و شور حسینی(ع) است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا گیلان شب گذشته بیدار بود و تا سحرگاه ندای یا ابالفضل(ع) سر می‌داد و ازدحام جمعیت در شهرهای گیلان از دیشب و صبح امروز سبب اعمال محدودیت‌های ترافیکی در بسیاری از شهرهای استان شده است.

139109030000283

خبرنگاران تسنیم از شهرهای گیلان گزارش می‌دهند، شب گذشته و امروز در آستارا، آستانه اشرفیه، رشت و شفت که مرقد مطهر امامزادگان نام آشنایی چون حضرت سید جلال‌الدین اشرف برادر اما رضا(ع)، بقعه خواهر امام، امامزاده ابراهیم، امامزاده هاشم در آنجا قرار دارد، مملو از جمعیت زائران و سوگوارانی است که برای شرکت در مراسم عزای حسینی(ع) به این اماکن مقدس آمده‌اند.

مردم سوگوار و عزادار گیلانی با حضور در دسته‌های سینه و زنجیرزنی و سوگواری، در سراسر شهرها، بخش‎ها و روستاهای استان یاد امام حسین(ع) و ۷۲ تن از یاران باوفایش را گرامی داشتند.

پختن غذاهای نذری و توزیع آن در بین عزاداران حسینی(ع) و پذیرایی از زائران در بقاع متبرکه و حسینیه‌ها از سنت‌هایی است که هرساله در ایام محرم در مجالس عزاداری حسینی(ع) در گیلان برقرار است./تسنیم

دیدگاه‌ها

۱ دیدگاه
  1. مظلومی که حقش پایمال شد ۲۳ آبان ۱۳۹۲ - ۰۸:۱۳
    ...شهادت حسينى كشته شدن مردى است كه خود براى كشته شدن خويش قيام كرده است... امام حسين عليه السلام از مقوله ديگرى است؛ او نيامده است كه دشمن را با زور شمشير بشكند و خود پيروز شود، و بعد موفق نشده و يا در يك تصادف يا ترور توسط وحشى، كشته شده باشد. اين طور نيست، او در حالى كه میتوانسته است در خانه اش بنشيند و زنده بماند، به پا خاسته و آگاهانه به استقبال مردن شتافته و در آن لحظه، مرگ و نفى خويشتن را انتخاب كرده است... امام حسين عليه السلام يك شهيد است كه حتى پيش از كشته شدن خويش به شهادت رسيده است؛ نه در گودى قتلگاه، بلكه در درون خانه خويش، از آن لحظه كه به دعوت وليد - حاكم مدينه - كه از او بيعت مطالبه مىكرد، «نه» گفت، اين، «نه» طرد و نفى چيزى بود كه در قبال آن، شهادت انتخاب شده است و از آن لحظه، حسين شهيد است. اين كه حسين فرياد مىزند - پس از اين كه همه عزيزانش را در خون می بيند و جز دشمن كينه توز و غارتگر در برابرش نمی بيند - فرياد می زند كه: «آيا كسى هست كه مرا يارى كند و انتقام كشد؟» «هل من ناصر ينصرنى؟»؛ مگر نمی داند كه كسى نيست كه او را يارى كند و انتقام گيرد؟ اين «سؤال»، سؤال از تاريخ فرداى بشرى است و اين پرسش، از آينده است و از همه ماست و اين سؤال، انتظار حسين را از عاشقانش بيان می كند و دعوت شهادت او را به همه كسانى كه براى شهيدان حرمت و عظمت قائلند، اعلام مىنمايد. آنها كه تن به هر ذلتى می دهند تا زنده بمانند، مرده هاى خاموش و پليد تاريخند و ببينيد آيا كسانى كه سخاوتمندانه با حسين به قتلگاه خويش آمده اند و مرگ خويش را انتخاب كرده اند - در حالى كه صدها گريزگاه آبرومندانه براى ماندنشان بود و صدها توجيه شرعى و دينى براى زنده ماندن شان بود - توجيه و تأويل نكرده اند و مرده اند، اينها زنده هستند؟ آيا آنها كه براى ماندنشان تن به ذلت و پستى، رها كردن حسين و تحمل كردن يزيد دادند، كدام هنوز زنده اند؟ هر كس زنده بودن را فقط در يك لَشِ متحرك نمی بيند، زنده بودن و شاهد بودن حسين را با همه وجودش می بيند، حس می كند و مرگ كسانى را كه به ذلتها تن داده اند تا زنده بمانند، می بيند. برخى درباره آثار شهادت حسينى ترديد كردند! و آن را قيامى خوانده اند كه شكست خورده است؛ شگفتا! كدام جهاد و كدام جنگِ پيروزى بوده است كه دامنه فتوحاتش در سطح جامعه در عمق انديشه و احساس و در طول زمان و ادوار تاريخ، اين همه گسترده و عميق و بارآور باشد؟... حسين با شهادت «يد بيضاء» كرد، از خون شهيدان «دم مسيحائى» ساخت كه كور را بينا می كند و مرده را حيات می بخشد... اما نه تنها در عصر خويش و در سرزمين خويش، كه «شهادت» جنگ نيست، رسالت است؛ سلاح نيست، پيام است؛ كلمه اى است كه با خون تلفظ مىشود.
دیارمیرزا نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد، منتشر نخواهد کرد.
  • از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد.
  • لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید.
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
  • در صورت وارد کردن ایمیل خود، پس از تعیین تکلیف نظر موضوع به اطلاع شما خواهد رسید.

دیدگاه خود را بنویسید

اخبار ویژه