انوشیروان مباشرامینی:

وقتی پیاده‌رو، ملک خصوصی می‌شود!

رفع سد معبر و جلوگیری از اشغال معابر عمومی از وظایف صریح شهرداری است. اعضای شورای شهر، شهردار و مدیران شهری نیز هر روز از همین خیابان‌ها عبور می‌کنند و این وضعیت را می‌بینند. بنابراین مسئله، ندیدن نیست؛ مسئله، اجرا نشدن مستمر و بدون تبعیض قانون است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا، انوشیروان مباشرامینی در یادداشتی نوشت:

صبح است. مادری کالسکه کودکش را روی پیاده‌رو هل می‌دهد. چند قدم جلوتر، صندوق‌های میوه راه را بسته‌اند. مجبور می‌شود کالسکه را وارد خیابان کند؛ جایی که خودروها از فاصله‌ای نگران کننده از کنار فرزندش عبور می‌کنند. چند متر آن‌طرف‌تر، میز و صندلی‌های یک رستوران مسیر را مسدود کرده و کمی جلوتر، لاستیک‌های یک آپاراتی به دیوار پیاده‌رو تکیه داده شده‌اند. پیاده‌رو هنوز همان‌جاست، اما دیگر برای عابران نیست؛ انگار آرام‌آرام مالک دیگری پیدا کرده است.

این تصویر، امروز در بسیاری از خیابان‌های رشت حتی سایر شهرهای گیلان به منظره‌ای عادی تبدیل شده است؛ آن‌قدر عادی که کمتر کسی از خود می‌پرسد: مالک واقعی پیاده‌رو چه کسی است؟

ضلع اول؛ مغازه‌داری که پیاده‌رو را امتداد مغازه خود می‌بیند

برای بسیاری از کسبه، پیاده‌رو دیگر فقط محل عبور نیست؛ فرصتی برای فروش بیشتر است. هر صندوق میوه، هر رگال لباس، هر میز رستوران و هر کالایی که چند متر جلوتر از مغازه قرار می‌گیرد، از نگاه صاحب آن یک مزیت اقتصادی محسوب می‌شود.
اما پیاده‌رو برای فروش ساخته نشده؛ برای عبور ساخته شده است. حق کسب‌وکار، هرچند محترم، نمی‌تواند جای حق عبور ایمن شهروندان را بگیرد. وقتی سالمندی با عصا، مادری با کالسکه یا فرد دارای معلولیت ناچار می‌شود برای عبور وارد خیابان شود، دیگر با یک تخلف صنفی ساده روبه‌رو نیستیم؛ با نقض یکی از ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی مواجه‌ایم.
او این کار را می‌کند، چون می‌داند هزینه این قانون‌شکنی، بسیار کمتر از منفعت آن است.

ضلع دوم؛ شهرداری و قانونی که اجرا نمی‌شود

قانون در این موضوع هیچ ابهامی ندارد. بر اساس بند ۲۷ و نیز تبصره‌ی یک ماده ۵۵ قانون شهرداری ها، رفع سد معبر و جلوگیری از اشغال معابر عمومی از وظایف صریح شهرداری است. اعضای شورای شهر، شهردار و مدیران شهری نیز هر روز از همین خیابان‌ها عبور می‌کنند و این وضعیت را می‌بینند. بنابراین مسئله، ندیدن نیست؛ مسئله، اجرا نشدن مستمر و بدون تبعیض قانون است.
برخوردها هم اگر هست، مقطعی است؛ چند روزی مأموران می‌آیند، صندوق‌ها جمع می‌شوند و هفته بعد همه چیز به حال اول برمی‌گردد. این چرخه تکراری، پیامی روشن به متخلفان می‌دهد: هزینه تصرف فضای عمومی، صفر است.
نمونه آن را یکی از شهروندان روایت می‌کرد؛ به توصیه مسئولان، موضوع سد معبر را از طریق سامانه ۱۳۷ شهرداری گزارش داده بود. چند هفته بعد، پیامکی دریافت کرد که «مشکل رفع شد»، اما وقتی به محل مراجعه کرد، نه تنها تغییری ایجاد نشده بود، بلکه سد معبر همچنان به قوت خود باقی بود. اگر گزارش‌های مردمی فقط روی کاغذ مختومه شوند، چگونه می‌توان از شهروندان انتظار داشت که همچنان مطالبه‌گر بمانند؟
وقتی قانون درباره چنین تخلف آشکاری به‌طور مستمر اجرا نمی‌شود، اعتماد عمومی آسیب می‌بیند و زمینه شکل‌گیری انواع گمانه‌زنی‌ها درباره چرایی این بی‌تفاوتی فراهم می‌شود.

ضلع سوم؛ ما شهروندان هم بی‌تقصیر نیستیم

شاید پذیرفتن این بخش از ماجرا خوشایند نباشد، اما واقعیت این است که این چرخه، تنها با مغازه‌دار و شهرداری شکل نگرفته است.
هر روز از مغازه‌هایی خرید می‌کنیم که بخشی از پیاده‌رو را به ویترین یا انبار خود تبدیل کرده‌اند، بی‌آنکه این رفتار را حتی یک تخلف بدانیم. سکوت ما و عادی شدن این وضعیت، هزینه قانون‌شکنی را برای متخلفان به حداقل رسانده است.
قانون فقط با جریمه اجرا نمی‌شود؛ با مطالبه‌گری شهروندان نیز زنده می‌ماند. جامعه‌ای که به اشغال پیاده‌رو عادت کند، فردا به اشغال حقوق دیگرش هم عادت خواهد کرد. اگر اشغال پیاده‌رو را همان‌قدر که به گرانی، ترافیک یا آلودگی هوا حساس هستیم، جدی بگیریم، بخش مهمی از این چرخه معیوب شکسته خواهد شد.

سد معبر، فقط چند صندوق میوه یا چند متر کالای اضافه نیست؛ آزمونی است برای میزان احترام ما به حقوق عمومی. آزمونی که امروز هر سه ضلع آن در آن سهم دارند.
پیاده‌روها را یک‌شبه از مردم نگرفته‌اند؛ هر روز چند سانتی‌متر از آن را واگذار کرده‌ایم. حالا سؤال این است: اگر امروز حق عبور را از دست داده‌ایم، فردا نوبت کدام حق شهروندی خواهد بود؟

دیدگاه‌ها

۵ دیدگاه
  1. میثم حضرتی ۱۲ مرداد ۱۴۰۵ - ۲۲:۴۳
    و رانندگان بی شعوری که ماشین شان را در پیاده رو ها پارک میکنن!!
  2. کاکا ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ - ۲۲:۱۵
    وقتی که مجریان قانون - شهردار و شورای شهر و فرماندار و استاندار و .....بی خاصیت باشند و رانت باز و وامدار و شکم پر مغازه داران و ..... باشند نتیجه میشه همین .... اگر یه سری به یزد بزنید متوجه میشوید انجام وظیفه قانونی و ترک فعل مدیران شهرداری یعنی چه ....
  3. مسعود صوفی نژاد سیویری ۷ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۰:۲۶
    سد معبر مساوی است با نقض حقوق شهر وندی.گاه این نقض حقوق باعث ضرروزیان وحوادث ناگوار میشود وبر طبق اصل لا ضرر ولا ضرار در دین مبین اسلام پدیده سد معبر جرم تلقی میشود وفرد متخلف مستوجب مجازات وپرداختن صررو زیان به فرد حادثه دیده میباشد.مسعود صوفی نژادسیویری
  4. مسعود صوفی نژاد سیویری ۷ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۰:۲۰
    پیشینه سد معبر به دوران کاشف السلطنه پدر چای ایران بر می گردد.کتاب بلدیه بقلم ایشان به مساله ومشکل سد معبر پرداخته است.بنا براین مشکل سد معبر وایجاد مشکل برای تردد شهروندان وعبور عابرین حتا در سطح روستاهای گیلان بویژه در کلانشهر رشت پیشینه طولانی دارد.البته دستفروشی وکاسبی دوره گردی در فرهنگ بازارهای بومی گیلان نهادینه شده است.اما همیشه رعایت قانون ودستور العمل ها واجرای قاطع بخشنامه ها می تواند مشکلات را ریشه ای رفع کند.نکته جالب توجه اغلب مغازه داران اقدام به بساط در جلوی مغازه خود می کنند ودلیل آن را مالکیت شش دانگ می دانند!.. در حالیکه به میزان سی سانتی متر از لبه ورودی مغازه می تواند حریم مغازه محسوب شود نه اینکه نصف پیاده رو مغازه را اشغال کند!.. بطور عموم دستفروشی وبساط کردن مختص واستحقاق افراد کاسب دوره گرد یا فاقد مغازه میباشد!.. سد معبر توسط مغازه دار یا فرد دستفروش بدلیل ایجاد مزاحمت در مسیر تردد یا معابرعمومی جرم تلقی میشود.چه بسا براثر تنگ شدن مسیر عبور وبرخورد عابر پیاده با اجناس وکالای بساط شده ، فرد کاسب با عابر درگیر لفظی وجسمی میشود وگاه تقاضای خسارات وارده را طلب می کند.ناگفته نماند سد معبر گاه باعث ایجاد مزاحمت ناموسی بدلیل تنگ شدن مسیر عبور ومرور در سطح پیاده روها بواسطه سد معبر از سویی متخلفین میشود.ساماندهی دستفروشان وگشودن پیاده رو از حیث تملک دستفروشان از سوی شهرداری چاره اساسی رفع این معضل شهری بشمار می آید.مسعود صوفی نژاد سیویری دلبسته سرزمین میرزا کوچک جنگلی
    1. مجید ۷ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۴:۲۹
      مشکل از مجریان قانون می باشد که جرات برخورد با مغازه داران و دستفروشان را به هر دلیلی ندارند نیازمند ورود با قدرت دستگاه قضایی در این زمینه است
دیارمیرزا نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد، منتشر نخواهد کرد.
  • از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد.
  • لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید.
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
  • در صورت وارد کردن ایمیل خود، پس از تعیین تکلیف نظر موضوع به اطلاع شما خواهد رسید.

دیدگاه خود را بنویسید

اخبار ویژه