انتقاد نجفی از موانع محیط زیست؛ پارک ملی بوجاق فرصت اشتغال است نه سد توسعه

### عنوان پیشنهادی: آقای نماینده، محیط‌زیست «سد» نیست؛ «بستر» حیات و معیشت است! خطاب به: جناب آقای ابراهیم نجفی، نماینده محترم مردم آستانه‌اشرفیه و بندر کیاشهر در مجلس شورای اسلامی جناب آقای نجفی؛ سخنان اخیر حضرت‌عالی در مراسم معارفه شهردار بندر کیاشهر و انتقاد از قوانین محیط‌زیستی به عنوان «سد توسعه» و «مانع اشتغال» در خصوص پارک ملی بوجاق، نگرانی‌های عمیقی را در میان دلسوزان توسعه پایدار و مردم گیلان ایجاد کرده است. ضمن احترام به دغدغه جنابعالی برای رفع بیکاری جوانان، لازم است یادآور شویم که نگاه شما به مقوله «پارک ملی» و «توسعه» حاوی چند خطای بنیادی است که می‌تواند به جای آبادانی، به ویرانی میراث طبیعی گیلان منجر شود: ۱. تفاوت «پارک ملی» با «زمین بایر»: جناب نماینده، پارک ملی بوجاق یک زمین خالی برای ساخت‌وساز کارخانه، هتل‌سازی انبوه یا پروژه‌های عمرانی سنگین نیست. طبق تعاریف بین‌المللی و قوانین داخلی، «پارک ملی» بالاترین درجه حفاظتی را دارد. این منطقه ریه‌های تنفسی گیلان، زیستگاه پرندگان مهاجر و بخشی از میراث طبیعی جهانی (تحت کنوانسیون رامسر) است. نادیده گرفتن این جایگاه حقوقی و اکولوژیک و درخواست برای تسهیل تخریب آن به بهانه اشتغال، پاک کردن صورت مسئله است، نه حل آن. ۲. دوگانه اشتباه «محیط‌زیست در برابر معیشت»: شما محیط‌زیست را «مانع» خوانده‌اید، در حالی که در دنیای امروز، محیط‌زیست خودِ «فرصت» است، اما نه با نگاه سنتیِ سازه محور. ثروت بوجاق در «بتن‌ریزی» و «تغییر کاربری» نیست؛ ثروت بوجاق در «بکر بودن» آن است. درآمد پایدار برای جوانان کیاشهر از طریق «گردشگری مسئولانه» (اکوتوریسم)، پرنده‌نگری و توریسم طبیعی حاصل می‌شود که شرط اصلی آن، حفظ سخت‌گیرانه محیط‌زیست است. اگر بوجاق را به بهانه توسعه زخمی کنید، دیگر جذابیتی برای گردشگر نخواهد داشت و همان اشتغال اندک هم از بین می‌رود. ۳. درس نگرفتن از فجایع گذشته: آیا وضعیت تالاب انزلی، دریاچه ارومیه و زاینده‌رود برای ما درس عبرت نشده است؟ همه این فجایع زیست‌محیطی روزی با همین شعارهای «توسعه»، «اشتغال» و «رفع موانع» آغاز شدند. نادیده گرفتن ارزیابی‌های زیست‌محیطی و فشار بر سازمان محیط‌زیست برای صدور مجوزهای سریع، نتیجه‌ای جز خشکیدگی، ریزگرد و فرونشست زمین نداشته است. آیا می‌خواهید بوجاق نیز به سرنوشت غم‌انگیز دیگر تالاب‌های ایران دچار شود؟ ۴. قانون، مانع نیست؛ ضامن بقاست: روند طولانی تصویب طرح‌ها که شما از آن گلایه دارید، «کاغذبازی» نیست؛ بلکه «فیلترهای حیاتی» برای جلوگیری از تصمیمات شتاب‌زده و غیرقابل بازگشت است. اگر سازمان محیط‌زیست مقاومت می‌کند، برای این است که این ۳۴۰۰ هکتار امانت نسل‌های آینده است، نه ملک شخصی که بتوانیم برای رونق اقتصادیِ کوتاه‌مدت چوب حراج به آن بزنیم. کلام آخر: جناب آقای نجفی، توسعه واقعی آن است که «پایدار» باشد. توسعه‌ای که بر روی ویرانه‌های محیط‌زیست بنا شود، توسعه نیست، «تخریب» است. برای اشتغال جوانان کیاشهر، به جای فشار برای تضعیف نظارت‌های محیط‌زیستی، لطفاً بر روی طرح‌های گردشگری سازگار با محیط‌زیست، حمایت از جوامع محلی و جذب بودجه برای حفظ و احیای بوجاق تمرکز کنید. بوجاق، سد توسعه نیست؛ بوجاق قلب تپنده حیات در کیاشهر است. لطفاً قلب را از کار نیندازید. ***