تجمعات روزهای اخیر چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟

روزنامه جوان: دشمن به دنبال ایجاد آشوب‌های خیابانی است

در دوران پسابرجام و در شرایط حاضر که ایران از یک سو در وضعیت زیرآستانه جنگ با رژیم کودک کش اسرائیلی قرار دارد و از دیگر سو کمپین فشار حداکثری ترامپ آغاز شده، دشمن بر این نظر است که هیچ چیز به اندازه یک آشوب خیابانی، سیاست‌های دشمن در ایران را تسهیل نمی‌کند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا، جعفر حسن‌خانی در روزنامه جوان نوشت: این را در متون منتشر شده از سوی اندیشکده‌ها، رسانه‌ها و منابع تصمیم‌ساز می‌توان به کرات دید. درست در همین موقعیت مطابق انتظار، فراخوان به خیابان آغاز می‌شود و در همین لحظه تاریخی است که «کنشگران ایران ندوست سیاسی» همچون اسلاف خود در صحنه حاضر می‌شوند.

در گذر سال‌ها به نظر فرمول دشمن تغییر چندانی نکرده است، فقط زمانه رنگ و لعاب رویدادها را تغییر داده است. اسم‌ها تغییر کرده و، اما رسم‌ها چندان متفاوت نشده است. جبهه‌بندی همان جبهه بندی ۱۸۰ سال گذشته است. در یک سمت تاریخ امیرکبیرهایی ایستاده‌اند، که با دست مشغول اصلاح امور خانه‌اند و با پا، دشمن خانه را لگدکوب می‌کنند و در سمت دیگر تاریخ، دشمنانی ایستاده‌اند که برای تحمیل اراده شان به ستیز با ایران برخاسته‌اند و در این راه همدستان داخلی هم دارند. داستان خدمت و خیانت داستان دیرینی است.

تجمعات روزهای اخیر در شرایط حاضر چه معنایی می‌تواند داشته باشد جز تمهید و تسهیل اراده دشمنان بر ایران عزیز. سکوت در برابر این کنشگری‌های مخرب را چه می‌توان نام نهاد؟ ایران امروز بیش از همیشه به وفاق علیه جریان‌ها و افرادی که منافع و مطامع دشمنان را خواسته یا ناخواسته تأمین و تضمین می‌کنند، نیاز دارد.

وفاق در بزنگاه‌های این چنینی معنا می‌یابد وگرنه سکوت در این موقعیت نام دیگرش همدستی با همدستان دشمن است. وفاق بر سر محکوم کردن دوستانِ همدست دشمن معنا می‌یابد و اعتماد ساز است، وگرنه اعتماد سوز است و چیزی نیست جز یک بازی زبانی که به سرعت سرشتش بر همگان عیان خواهد شد و می‌شود واژه‌ای تهی از معنا.

دیدگاه‌ها

۳ دیدگاه
  1. گیل ۲۸ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۱:۱۶
    چطور اعتراض مردم جان به لب رسیده از گرانی ها، شکاف های طبقاتی، تورم، بی کاری و... با دشمن هم دست و هم داستان هستند؟ منتهی کسانی که هر هفته برای چیزهایی تجمع و اعتراض می کنند که دغدغه حدود 90 درصد مردم نیست می شوند فهیم، انقلابی،دغدغمند و با دادن رسانه از آنها تقدیر می شود؟ وقتی دین سیاسی شود کاسبان دینی که سیاسی شدن و کاسبان سیاستی که به ظاهر دیندارند، توهم اذن دادن رفتن به بهشت و جهنم مردم را می گیرند حال سوال این است؟ تا کی کشور باید بر برهه حساس تاریخی و وضعیت بحرانی باقی بماند؟ مگر نه وظیفه اصلی حاکمیت تعالی دنیای مردم باشد و حکومت های تئوکراسی هم علاوه بر دغدغه آخرت مردم باید دغدغه دنیای مردم را داشته باشند. حال که وضع کشور در هیچ مورد نه تنها خراب بلکه فاجعه آمیز شده و یاد آور وضعیت طبیعی قبل از ایجاد جامعه مدنی شده ، کارکرد حاکمیت چه می تواند باشد؟ کشوری که دانشجوی جوانی را جلوی دانشگاهش به قتل می رساند نمی تواند حتی ادعای امنیت داشته باشد دوستانی که چشم خود را بر تمام نابه سامانی ها بستند می بندند و خواهند بست و می گویند در عوض امنیت داریم چه پاسخی دارند بگویند؟ آیا وظیفه حاکمیت صرفا انتفاع بردن از حاکمیت ( حق انحصار، حقوق های نجومی، خانه های چند صد متری در مناطق مرفه نشین شهرها و...) است ؟ این حاکمیت آیا نباید وظیفه اش را بر گردن بگیرد؟ آیا این همکاری اجتماعی منصفانه در بستر زمان برای حفظ جامعه فقط بر گرده مردم است مردمی که شهروند آزاد و برابر هم محسوب نمی شوند! آیا ملی گرایی نمی تواند نقشی که اندیشمندان مارکسیست و خیلی از جامعه شناسان غیر مارکسیست برای دین در نظر گرفتند را داشته باشد؟ چرا جوانی که آینده ای جز بی کاری! پدری که پشتش از زیر بار گرانی و تورم خم نه بلکه شکسته شده، بیماری که علاوه بر درد بیماری، درد قیمت دارو و درمان در چشمش موج می زند و... باید دغدغه چنین کشوری داشته باشد؟ دیگر جمله نگو کشور برای تو چه کار کرده بلکه بگو تو برای کشور چه کار کردی خیلی خیلی نخ نما شده
  2. مهرداد ۲۸ بهمن ۱۴۰۳ - ۰۹:۵۴
    دشمن دنبال دشمنی کردن است درست. نباید آب در آسیاب دشمن ریخت ، درست. اما یادمان نرود قرار نیست ملت تا قیامت صبر کنند تا اوضاع اقتصادی و تورم بهبود یابد . بانکداری اصلاح و با فساد و رانت مبارزه شود. شفاف سازی و پاسخگویی اجرایی شود. دولت کوچک سازی و اصلاخات اساسی رخ دهد. این همه کشور در دنیا. چرا از تجربیاتشان استفاده نمی کنید؟ از مالزی و اندونزی تا امارات و ترکیه . چرا ساختارهای مشکل دار را اصلاح نمی کنید؟ شرایط چقدر باید بحرانی شود تا شما متوجه شود؟ این همه بحران و مشکل تلمبار شده داریم. تورم ، اشتغال ، ازدواج ، آلودگی زیست محیطی ، ترافیک ، بانکداری فسادزا ، صنعت و خودروهای از رده خارج ، مشکلات درمانی و برق و ...اوضاع معیشتی در استانهای زیادی وخیم است.+ بجنبید دیگر! متاسفانه آنقدر متکبر و لجباز و بی منطق هستید که هنوز باور ندارید که مشکل دارید؟ اول باید بپذیرید که مشکل داریم و بعد به دنبال راه حل باشیم. شما در همان مرحله اول گیر کرده اید. و با سکوت و عدم پاسخگویی و لجبازی فقط دارید شرایط را بحرانی تر و جایگاه و اعتماد عمومیتان را کاهش می دهید. 47 سال زمان کمی نیست آن هم در کشوری با این همه نعمت و استعداد و تاریخ و موقعیت عالی و چهار فصل سال ... شما سمت و مسئولیت می گیرید که در حیطه کاریتان مشکلات اقتصادی ، آموزشی ، درمانی ، راه و شهر و ... را برطرف ونمونه ای برای مملکت داریشوید برای جهانیان. این همان راه شهدا و امیرکبیر است . نه اینکه فقط حرف و وعده و جلسه و ... و آخر سر در شاخص های مختلف حرفی برای گفتن نداشته باشیم؟ البته حضرات همه خود را صاحب علم و ایمان و انقلابی و مدرک دکتری و ... می دانند اما نمی دانم چرا بعد از اتمام دوره مدیریتشان اوضاع بدتر می شود؟
  3. صانعی ۲۸ بهمن ۱۴۰۳ - ۰۹:۱۷
    نه اینکه کشور 24 ساعته آب وبرقش براست بازار همیشه شلوغه و خرید وفروش به وفوره انتظار دارین مردم نوازشتون هم بکنن
دیارمیرزا نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد، منتشر نخواهد کرد.
  • از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد.
  • لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید.
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
  • در صورت وارد کردن ایمیل خود، پس از تعیین تکلیف نظر موضوع به اطلاع شما خواهد رسید.

دیدگاه خود را بنویسید

اخبار ویژه