روایت جدید بازار کالاهای اساسی

سناریوی تکراری در بازار؛ این‌بار روغن نایاب شد | گرانی قیمت مرغ و کمیابی برنج هندی

قفسه‌های خالی روغن، کمیابی برنج تنظیم بازاری و افزایش قیمت مرغ به ۱۵۶ هزار تومان، بار دیگر زنگ هشدار ناکارآمدی سیاست‌های تنظیم بازار را به صدا درآورده؛ سناریویی آشنا که با کمبود آغاز می‌شود و با گرانی پایان می‌یابد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا، قفسه‌ها آرام‌آرام خالی می‌شوند؛ نه با اعلام رسمی، نه با هشدار قبلی. سناریویی که برای مردم ناآشنا نیست، دوباره تکرار شده است. ابتدا کالا کم می‌شود و بعد از مدتی همان کالا با برچسب قیمتی تازه بازمی‌گردد. این‌بار نوبت به روغن رسیده است.

در روزهای اخیر بسیاری از فروشگاه‌ها و سوپرمارکت‌ها در گیلان با کمبود روغن سرخ‌کردنی مواجه شده‌اند؛ قفسه‌هایی که یا کاملاً خالی‌اند یا با چند بطری محدود با برندها نه چندان سرشناس، پاسخگوی نیاز مردم نیستند. شهروندان می‌گویند برای تهیه یک روغن ساده، ناچار به سر زدن به چندین فروشگاه شده‌اند؛ وضعیتی که خاطره کمبودهای مقطعی سال‌های گذشته را دوباره زنده کرده است.

همزمان با این کمبود، بازار برنج نیز حال و روز بهتری ندارد. برنج هندی تنظیم بازاری که به دلیل قیمت پایین‌تر، قرار بود نقش ضربه‌گیر در برابر گرانی برنج داخلی را ایفا کند، مدتی است به سختی در بازار پیدا می‌شود. با توجه به افزایش قیمت برنج ایرانی، حذف عملی برنج‌های وارداتی ارزان‌قیمت، عملاً ابزار تنظیم بازار را از کار انداخته و فشار بیشتری بر سبد غذایی خانوارها وارد کرده است. برنج هندی و پاکستانی که می‌توانست سهمی هرچند محدود در کنترل قیمت‌ها داشته باشد، حالا خود به کالایی کمیاب تبدیل شده است.

در بازار پروتئین نیز در کنار گوشت قرمز یک میلیون تومانی، قیمت مرغ در استان در حالیکه هنوز خبر رسمی اعلام نشده به بیش از ۱۵۶ هزار تومان رسیده؛ رقمی که برای بسیاری از خانواده‌ها، مرغ را از یک کالای مصرف روزمره به کالایی حساب‌شده و محدود تبدیل کرده است.

این وضعیت در حالی رقم می‌خورد که طی سال‌های اخیر، وزارت جهاد کشاورزی به‌عنوان یکی از متولیان اصلی تنظیم بازار داخلی، بارها مورد انتقاد کارشناسان و افکار عمومی قرار گرفته است. منتقدان می‌گویند سیاست‌های ناپایدار، تأخیر در تصمیم‌گیری و ضعف در نظارت، موجب شده تنظیم بازار بیشتر به واکنش‌های مقطعی محدود شود تا برنامه‌ریزی مؤثر و پیشگیرانه.

از سوی دیگر، ستادهای تنظیم بازار در سطح کشور و استان گیلان نیز نتوانسته‌اند نقش ملموسی در حمایت از مصرف‌کننده ایفا کنند. تصمیماتی که در بسیاری موارد تنها خروجی آن تصویب افزایش قیمت‌ها بوده و برای مردم، نتیجه‌ای جز کوچک‌تر شدن سفره‌ها به همراه نداشته است.