۳۵ سال پیش، پرواز قوی انزلی
محبوبیت قایقران فقط به یک یا دو دلیل نبود، اما قطعاً یکی از مهمترین موارد، نقش کلیدیاش در قهرمانی تیم ملی فوتبال در بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن بود.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا، چرا سیروس قایقران اینقدر محبوب شد؟ بهخاطر حضور مثال زدنیاش در کارهای خیر؟ چون اولین کاپیتان شهرستانی تیم ملی فوتبال بود؟ یا برای آن کوچ ناگهانی و جانسوز؟
محبوبیت قایقران فقط به یک یا دو دلیل نبود، اما قطعاً یکی از مهمترین موارد، نقش کلیدیاش در قهرمانی تیم ملی فوتبال در بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن بود.
سالها میشد که ایران شانس حضور در فینال آسیایی را نداشت و در سالهای آخر، جنگ تحمیلی هم چالش مضاعفی ایجاد کرده بود.
بالاخره بعد از ۱۴ سال در ۱۳۶۹ تیم ملی در نیمهنهایی به کره جنوبی، قویترین تیم آن سالهای آسیا خورد. رقابت دو تیم به وقت اضافه رسید و نفسها در سینه حبس بود تا در دقیقهی ۱۰۷، قوی سپید انزلی، هنرمندانه از تلهی آفساید بازیکنان کره فرار کرد و خود را در موقعیت تکبهتک قرار داد و به زیبایی گل پیروزی را از خط سفید جلوی دروازه عبور داد. با هنر قایقران ایران در خانهی اژدهای چینی، پا روی شانههای ببر کرهای گذاشت و پرواز کرد تا سکوی قهرمانی.
پس از بازگشت آزادگان در مرداد ۶۹، این دومین شادی بزرگ ملی در همان سال شد. آن گل و قهرمانی بعد از آن، برای مردم ایران چیزی فراتر از یک موفقیت ورزشی بود؛ مرهمی بر زخمهای جنگ و پاسخی به رنجهای چندماههی زلزله گیلان.
طرحی به پاس ملیترین گل دوران ورزشی سیروس قایقران در تاریخ یازدهم مهرماه ۱۳۶۹ از میلاد پسندیده، به سفارش محفل روایت پس از باران
دیدگاه