آشتی ظاهری آقایان یزدی و آملی مشکلی را حل نمی‌کند؛ شبهاتی که مطرح کرده‌اند باید توضیح داده شود

باید به این شبهات پاسخی مستدل داده شود تا آنجا مردم قانع شوند که این اسرار چه هست و آنچه به زبان آورده شده بود پایه و اساسش کجاست؟

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا ججت الاسلام محسن غرویان در روزنامه اعتماد نوشت:

اختلاف بین علما یک آفت بزرگ برای کل جامعه است و مادامی که این اختلاف در میان مسوولان بلندپایه رخ می‌دهد، می‌تواند تاثیری منفی بر کل جامعه داشته باشد؛ چرا که مردم رفتار مسوولان را به دقت زیرنظر دارند و مسلم است چنین برخوردهایی را به ذهن می‌سپارند. در مقابل اختلافات آشتی کردن و احترام گذاشتن تاثیر مثبت دارد و جای شک و تردیدی نیست که لازم است و باید این اختلاف‌نظرها عمیقا به یک اشتراک نظر برسد…

در نتیجه این رفتارهای ظاهری می‌تواند به عنوان یک نکته مثبت مدنظر قرار بگیرد، اما آنچه مهم است اینکه اگر اختلافات عمیق باشد با یک رفتار ظاهری بر طرف نمی‌شود مگر اینکه در دو طرز فکر متفاوت کاملا قانع شود و یکدیگر را قبول کنند یا حداقل برای طرف مقابل درجه‌ای از حقانیت قائل شوند. این همان چیزی است که در دین ما به عنوان شور و مشورت مطرح شده و اتفاقا به عنوان یک امر حسنه از آن یاد شده است. اما نکته‌ای که در ماجرای اختلاف میان آیت‌الله آملی لاریجانی و آیت‌الله یزدی مسائلی از «خزینه‌الاسرار» بودن یک طرف و شبهاتی دیگر که در ذهن مردم به وجود آمد که باید به این شبهات پاسخی مستدل داده شود تا آنجا مردم قانع شوند که این اسرار چه هست و آنچه به زبان آورده شده بود پایه و اساسش کجاست؟ البته باید ابراز امیدواری کرد که در آینده آقایان بتوانند به این ابهامات پاسخ دهند. نکته دیگری که در این مساله باید به آن توجه کرد موضوع بحثی است که از آن به عنوان «دعوای طلبگی» یاد شد. لفظی که از سوی سخنگوی شورای نگهبان به کار برده شد و اتفاقا انتقادات متعددی را در بین علما مطرح کرد. انتقادات آنها از این بابت بود که طلاب درس اخلاق می‌خوانند و این نوع گفت‌وگوها آن هم از سر خشم جایی در میان مباحث طلبگی ندارد و حال وقتی این نوع جدال‌ها را به عنوان دعوای طلبگی معرفی می‌کنند این مساله می‌تواند در ذهن مردم تاثیری منفی به دنبال داشته باشد. فارغ از این موضوع بار دیگر لازم است تاکید شود در مباحثی که میان دو مقام صورت گرفت مسائل و موضوعاتی مطرح شد که باید پاسخ داده شود و اینکه در یک رفتار ظاهری به پایان بحث اشاره شود کفایت نمی‌کند. به عبارت دیگر باید برای شبهاتی که در این راستا مطرح شد پاسخی قانع‌کننده نیز داده شود.

Share