آرزویی که در رودخانه های رشت خفه شد!

حکایت غم انگیز آلودگی آب رودخانه های زرجوب و گوهر رود به دلیل ورود پساب ‌های صنعتی، فاضلاب ‌های خانگی و بیمارستانی شهر رشت چند سالی است که در راس دلمشغولی فعالان اجتماعی و مسئولان قرار گرفته و این دو شریان حیاتی اکوسیستم منطقه در رسانه ها بعنوان زهر جوب و گله رود لقب گرفته اند.

هفته گذشته کلیپی کوتاه از یک کارمند آلمانی در شبکه های اجتماعی منتشر شد که برای فرار از ترافیک سنگین شهر مونیخ راه حل متفاوتی را برگزیده بود. این شهروند هر روز صبح مسیری حدودا دوکیلومتری را برای رسیدن به محل کار خود در رودخانه شهر شنا می کرد و خود را به مقصد می رساند! او در توجیه اقدام خود می گفت: برای رفتن به محل کارم نه از اتوبوس و نه از ماشین استفاده می کنم؛ گیر افتادن در ترافیک سنگین آن هم در کنار رودخانه اصلا اتفاق لذت بخشی نیست و وقتی شنا می کنم بدون شک سریعتر به مقصد می رسم و آرامش بیشتری دارم!)
بعنوان کسی که بخش قابل توجهی از زندگی خود را در شهر رشت گذرانده تماشای این کلیپ و و قرار دادن تصویر رودخانه های رشت بعنوان آلوده ترین رودخانه های دنیا در کنار آن، چیزی جز تاسف و حسرت برای آدمی باقی نمی گذارد. حکایت غم انگیز آلودگی آب رودخانه های زرجوب و گوهر رود به دلیل ورود پساب ‌های صنعتی، فاضلاب ‌های خانگی و بیمارستانی شهر رشت چند سالی است که در راس دلمشغولی فعالان اجتماعی و مسئولان قرار گرفته و این دو شریان حیاتی اکوسیستم منطقه در رسانه ها بعنوان زهر جوب و گله رود لقب گرفته اند.
هنوز عکس های سیاه و سفید مردمانی را به یاد دارم که در دهه های گذشته در این رودخانه ها شیرجه می زدند و آب زلال آن محفل نشاط بخشی برای خانواده ها و تفریحی مثال زدنی برای جوانان بود. اما اکنون آن آب زلال جای خود را به رنگی تیره همراه با بوی تند و تعفن داده تا جایی که حتی لحظه ای کنار آن ایستادن برای هیچ موجود زنده ای قابل تحمل نیست.
این شریان های زندگی بخش اکنون به شاهراه مرگ تبدیل گشته اند و این دو رودخانه با پذیرایی مستقیم پساب بیمارستان های رشت از یک سو و استفاده از آب آن برای کشاورزی از سوی دیگر و همچنین هدایت آن به تالاب انزلی و دریای کاسپین سلامت مردم این منطقه را در مسیر بسیار خطرناکی همراهی می کند و پر بیراه نیست که در حال حاضر با معضل های اینچنینی استان گیلان رتبه نخست ابتلا به سرطان را در کشور به خود اختصاص داده است.
پیگیری مسئولان هم در طول این چند سال همانند آب روان این رودخانه ها ادامه دارد و سرخط آخرین اخبار در این رابطه را می توان حدود یک ماه گذشته در سخنان محمدباقر نوبخت در شورای اداری استانداری گیلان جویا شد . نوبخت که در پاسخ به درخواست نماینده ولی فقیه در گیلان برای احیای رودخانه های زرجوب و گوهر رود گفت که یک سال و نیم از طرح مطالعاتی احیای رودخانه ها می گذرد و ۵۰ میلیارد تومان به این بخش اختصاص‌یافته که خوشبختانه ۱۵ میلیارد آن جذب شده است.
حال باید دید با توجه به درخواست های عمومی و خاستگاه دولتمردان برای احیای این دو شریان حیاتی در شهر رشت مرکز استان گیلان که احیای آن احیای تالاب بین المللی انزلی و شاید هم احیای شور و نشاط اجتماعی باشد آرزو های خفه شده مردمان این دیار را در لابلای پسماند ها و بوی نامطبوع گنداب زده برآورده خواهد کرد؟

ایمان رنجکش

پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا: انتشار مطالب خبری و یادداشت های دریافتی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.

Share