یادداشتی از مأذنه‌ی سبز مسجد امام علی(ع) هامبورگ به برادران دینی داوطلب ریاست جمهوری

اگر مچ گیری ها و تخریب ها به جای نقد راهبردها و راهکارها بنشیند انتظار نقادی به سوی تعالی، انتظاری بی منتها بوده و خروجی آن تشدید لحن در میان طرفداران و بازارکم رونق اخلاقی درجامعه خواهد بود

چشمان تیزبین میلیونها ایرانی وخارجی این روزها نظاره گر قاب شفاف و بصیرت افزای سیمای جمهوری اسلامی دوخته شده وچه زیباست که دوستان نظام، جمهوریت نظام را درویترین شفاف و شیشه ای نظاره می کنند ودشمنان درپی لکنت ها و نواقص، سوژه سازی را برای کوبیدن برطبل ناکارآمدی نظام در دستورکارخودقرار دادند.

این برادر دینی که ازمأذنه سبز مسجد امام علی (ع) هامبورگ آلمان نظاره گر رقابتهای انتخاباتی ایران اسلامی، چشم دل را روانه ی صحن مناظره های داوطلبان ریاست جمهوری نموده ام، نتوانستم التهاب درونی خو درا از روند مناظره پنهان کنم وبعنوان خادمی بی قدر در آنسوی مرزها، قلم را درچند مورد به خدمت گرفته و از سر دلسوزی وتذکاربه برادران دینی خود، نکاتی را به اختصار یادآور میشوم:

۱-ناگفته پیداست که تلاش همه ما در تبلیغات انتخاباتی باید منجربه حضورحداکثری مردم برای شرکت درسرنوشت خود باشد چه آنکه همواره مقبولیت ومحبوبیت نظام از این حضور رکنی و پایه ای برای تحقق نظام شکل گرفته  و ضرورت بسیج همه امکانات در این امر خطیر برای بقاء و تقویت نظام پس از این همه خون دل خوردنها و اهداء پاک ترین ها وبا انگیزه ترین ها انسان ها برکسی پوشیده نیست و پرواضح است که مسیر مناظره در غیر این روند خسارتی جبران ناپذیر خواهد داشت.

۲- مردم به دنبال پاسخهای سوالات مطرح شده هستند تاضمن پی بردن به تئوری برنامه های داوطلبان، نسبت به صداقت وپاکی، صراحت و توانایی و مایه های درونی خادمین خود پی برده واصلح رابرگزینند و در این میان گریز داوطلبان از بند سوالات و پرداختن به متون از قبل نوشته شده و همچنین بهره نگرفتن ازفرصتهای به وجود آمده را مردم نه برمیتابند و نه بی تحلیل از کنار آن میگذرند.

۳- انتظار و توقع بیننده ی این مناظره ها از داوطلبان انتخاباتی، رو کردن طرح ها و برنامه های برون رفت از مشکلات فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی  است تاضمن ارائه ی راهبردها به راهکارهای آن پرداخته شود، پرش یکباره به قله های آرزو ورسیدن بی مسیر به شاهراه های مطلوب، خوشایند شأن مردم فهیم ونکته سنج نیست.

۴- پرهیز از وعده های غیرقابل اجرا که همواره جوانه امید را میخشکاند و خاطرات وعده های قبلی انجام نشده را در اذهان متبادر میکند نه زیبنده‌ی شان و نه فریبنده‌ی رای مردم است، ۲۹اردیبهشت چون درگذرد به پایان چهارساله‌ی وعده ها خواهیم رسید که آنگاه تازیانه‌ی قضاوت و داوری اذهان مردم برپیکر وعده ها، طاقت فرسا و بلکه غیرقابل تحمل خواهدبود، باتخریب باور مردم هیچگاه نمیتوان به ترمیم آن پرداخت و وعده‌ی آیندگان، جایگاه خود را بی اعتبارخواهد دید.

۵- برهمه واضح و روشن است که فضای مجازی، معاندان و دشمنان، مترصد سوء استفاده از تخریب کلیات نظام هستند، بایک دقت غیرعالمانه هم میتوان به میزان مطالب رد وبدل شده ی اهالی مناظره که ترکش های آن به اصل نظام اصابت میکند را برشمرد که در واقع میتوان آن را دستمایه‎‌ی فرصت طلبان داخلی هم به حساب آورد.

۶- اخلاق محوری یک مسئول ارشد نظام میتواند جریان ساز مسیر اخلاقی کشور واقع شود، نقدهای عالمانه، واقع بینانه و دلسوزانه در جریان مناظره میتواندبه نهادینه کردن این شیوه در جامعه منجرشود، اگر مچ گیری ها و تخریب ها به جای نقد راهبردها و راهکارها بنشیند انتظار نقادی به سوی تعالی، انتظاری بی منتها بوده و خروجی آن تشدید لحن در میان طرفداران و بازارکم رونق اخلاقی درجامعه خواهد بود و حال آنکه اخلاق محوری برای ایجاد آرامش وامنیّت ودوری از تنش های مخرّب زا، از ضرورت ها والویت های غیر قابل انکار است.

۷- رکن رکین اسلامیّت نظام هیچگاه نگاه پوپولیستی را نپذیرفته و برای شعورا نسان جایگاه رفیع ای قائل شده است، لذا انتظار ازمسئولین نظام، پرهیز خود وجامعه از اینگونه روش های مذ موم خواهد بود.

وجمله پایانی، امید به نظامی دوخته ایم که محوربی بدیل آن ولایت وتحکیم پایه های آن مردمی سخی و مقاوم هستند که دعای مقرّبان، حافظ و نگهبانشان باد.

رضا رمضانی گیلانی – مرکز اسلامی هامبورگ آلمان

Share