کتیبه سلیمان(ع) که روی آن نام «پنج تن آل‌عبا» است+عکس

عده‌ای سرباز انگلیسی در جنگ جهانی اول در چندکیلومتری بیت‌المقدس کتیبه‌ای یافتند. پس از چند ماه بررسی و تحقیقِ باستانشاسان معلوم شد که لوح مقدسی به‌نام «لوح سلیمانی» است و سخنانی از حضرت سلیمان را در بر دارد که به الفاظ عبرانی قدیم نگارش یافته است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا به نقل از تسنیم، در جنگ جهانی اول (۱۹۱۶ میلادی) هنگامی که عده‌ای از سربازان انگلیسی در چند کیلومتری بیت‌المقدس مشغول سنگرگیری و حمله بودند، در دهکده کوچکی به‌نام «اونتره» یک لوح نقره‌ای پیدا کردند که حاشیه‌اش به جواهرات گرانبها مرصع و در وسطش، خطوطی به حروف طلایی نگارش یافته بود و چون آن را نزد فرمانده خود، «میجر  ای.ان. گریندل» بردند … هرچه کوشید نتوانست از آن چیزی بفهمد، اما دریافت که این نوشته به‌زبان و خطی بسیار قدیمی است و بالاخره این لوح، به‌وسیله وی دست به دست شد تا به سرپرست ارتش بریتانیا «گِلَدِستون» رسید و او هم آن را به دست باستانشناسان بریتانیا سپرد.

پس از پایان جنگ (۱۹۱۸ میلادی) درباره لوح مذکور به تحقیق و بررسی پرداختند و کمیته‌ای تشکیل دادند که اساتید شناخت زبان‌های باستانی بریتانیا، آمریکا، فرانسه، آلمان و سایر کشورهای اروپایی، عضو آن کمیته بودند. پس از چند ماه بررسی و تحقیق در سوم ژانویه ۱۹۲۰ میلادی معلوم شد که این لوح مقدسی است به‌نام «لوح سلیمانی» و سخنانی از حضرت سلیمان را در بر دارد که به الفاظ عبرانی قدیم نگارش یافته است و ما ترجمه‌اش را در اینجا می‌آوریم:

الله؛ احمد؛ ایلی؛ باهتول؛ حاسن؛ حاسین

یاه احمد! مقذا = ای احمد! به فریادم رس

یا ایلی! انصطاه = یا علی! مرا مددی فرمای

یاه باهتول! اکاشئی = ای بتول! نظر مرحمت فرمای

یاه حاسن! اضو مظع = ای حسن! کرم فرمای

یاه حاسین! بارفو = یا حسین! خوشی بخش

امو سلیمان صوه عئخب زالهلاد اقتا = این سلیمان اکنون به این پنج بزرگوار استغاثه می‌کند

بذات الله کم ایلی = و علی قدرهالله است.

چون این خبر به اسقف اعظم انگلستان (lord bishop) رسید، فرمان محرمانه‌ای به کمیته نوشت که خلاصه‌اش این است: اگر این لوح در موزه گذاشته شود و در دید مردم قرار گیرد ، اساس مسیحیت متزلزل خواهد شد و سرانجام خود مسیحیان، جنازه مسیحیت را بر دوش بلند می‌کنند و در قبر فراموشی دفن خواهند کرد، بنابراین بهتر آن است که لوح مذکور در رازخانه کلیسای انگلستان گذارده شود و جز اسقف و اهل سرّ کسی آن را نبیند.

کسانی که این لوح را دیدند و بینشی داشتند گرایشی عجیب به اسلام و مذهب اهل بیت علیهم السلام پیدا کردند.

منبع: کتاب اتمام حجّت، صفحه ۱۸۲ به‌نقل از کتاب و پیامبران نویسنده حکیم سیالکوتی