فتنه؛ «گناه نابخشودنی»

برهم زدن امنیت و آرامش کشور یکی از مهم ترین سیاست های دشمن در سال های اخیر بود. استعمار طلبان با استفاده از اتاق های فکر خود و بودجه های کلانی که در اختیار داشتند با هدف برهم زدن اتحاد و ایجاد شکاف بین مردم پروژه انقلاب مخملی ایران را بعد از رحلت امام خمینی(ره) کلید زدند.

برهم زدن امنیت و آرامش کشور یکی از مهم ترین سیاست های دشمن در سال های اخیر بود. استعمار طلبان با استفاده از اتاق های فکر خود و بودجه های کلانی که در اختیار داشتند با هدف برهم زدن اتحاد و ایجاد شکاف بین مردم پروژه انقلاب مخملی ایران را بعد از رحلت امام خمینی(ره) کلید زدند.
هدف دشمن واضح و روشن بود، فروپاشی انقلاب اسلامی با استفاده از جنگ داخلی.
چه کسی آن روز فکر می کرد یاران دیرین انقلاب، فتنه گر امروز شوند؟ دشمن با پازل چینی های هدفمند و رسم نقشه ای بی نقص، با رویای انقلاب گرجستان و با همکاری انقلابیون دیروز نقشه خود را در خرداد ٨٨ اجرایی کرد. طراح نقشه، هزاران کیلومتر دورتر از مرز های ایران حاصل تلاش های چندین ساله خود را تماشا می کرد. قانون شکنان به قانون اعتنا نکردند و در نتیجه اتفاقاتی نباید می افتاد، افتاد.
فتنه گران بر روی خط قرمز انقلاب پا گذاشتند و اقتدار بین المللی کشور، که به پشتوانه حضور ۴۰ میلیونی مردم در انتخابات ریاست جمهوری دهم بود را خدشه دار کردند، به علاوه خسارات مالی بسیار زیادی به کشور در حوزه اقتصادی وارد شد. اما نه تنها فتنه گران از مواضع خود عقب نکشیدند بلکه بر روی آن پافشاری نیز می کنند.
حرکت عظیم مردم غیور گیلان در هشتم دی ماه ۸۸ و پس از آن حضور در صحنه مردم ولایتمدار ایران در نهم دی تداعی روزهای انقلاب بود که تمامی دشمنان داخلی و خارجی نظام را منکوب کرد.
خداوند در آیه ۲۱۷ سوره بقره می فرماید:
«وَ الْفِتْنَهُ أَکْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ»، فتنه جرمش از قتل بزرگ‌ تر است.
همانطور که قتل و جنایت جامعه ای را به هلاکت و بدبختی می رساند و تاثیر آن خسارات غیرقابل جبرانی را به بار می آورد، فتنه و فتنه انگیزی هم سبب هلاکت یک جامعه می شود و در نتیجه مسئله فتنه، «گناه نابخشودنی» است که هیچگاه از یاد مردم ایران فراموش نمی شود.

محمد جواد کوچک پور _ سرمقاله شماره پانزدهم هفته نامه جوانان دیارمیرزا